Steven Michel

Steven Michel © Jan Martens


Steven Michel (°1986, Frankrijk) begon op jonge leeftijd met een opleiding mime en musical en in zijn tienerjaren volgde hij dans en percussie alvorens zich in 2006 in Brussel te vestigen. Hij schreef zich in bij P.A.R.T.S. en studeerde in 2010 af als performer en choreograaf.

Als performer werkte Steven met choreografen, theater- en filmregisseurs als David Zambrano, Falk Richter, Lukas Dhont, Daniel Linehan, Maud le Pladec en anderen. De afgelopen zes jaar was hij te zien in het werk van Jan Martens in de producties SWEAT BABY SWEAT (2011), VICTOR (2013), THE DOG DAYS ARE OVER (2014), THE COMMON PEOPLE (2016) en binnenkort RULE OF THREE (2017), Jan Martens’ nieuwste productie.

Naast zijn werk als performer ontwikkelt Steven een eigen choreografische praktijk. In 2009 creëerde hij in samenwerking met Nicholas Aphane het duet ± Even but Odd dat de focus legt op ritme en lichaamspercussie. Het duet werd opgevoerd in verscheidene theaters in Europa net als Stevens afstudeersolo The Desert of Milestones (2010) die focust op de compositie van muzikale scores en lichaamspercussie en de kijker meeneemt op een fictionele reis van geluid en beeld. Vervolgens werkte hij samen met danser/choreograaf Marcus Baldemar aan een onderzoek genaamd Model (2012), gebaseerd op het boek Notes on the Cinematographer van Robert Bresson, waarbij ze het cinematografische vocabularium gebruikten om een performatief en choreografisch systeem te ontwikkelen. Enkele jaren later, in 2014, startte Steven een onderzoek gebaseerd op het thema van ‘audio-vision’, de relatie tussen beeld en geluid in performance, wat resulteerde in zijn solovoorstelling THEY MIGHT BE GIANTS (2016) die nog steeds wordt opgevoerd. In dit werk komt Stevens interesse in geluid, ritme, animatie en beeld volledig tot uiting. In THEY MIGHT BE GIANTS wordt het lichaam op gelijke voet behandeld met licht, scenografie en muziek om op het podium één synesthetische symfonie te creëren die de verbeelding prikkelt en de perceptie van het publiek ontregelt. Voor dit project koos Steven voor een uitgesproken interdisciplinaire samenwerking: hij nodigde Hans Meijer uit om het lichtontwerp te creëren en het artiestenduo Sarah&Charles om de scenografie te ontwerpen.

Stevens interesse in interdisciplinaire samenwerking tussen performance en andere kunstvormen blijft aanwezig in zijn werk als choreograaf en zijn eigen activiteiten als performer. Zijn volgende project Affordable solution for better living, dat in première gaat in mei 2018, is een samenwerking met Frans beeldend kunstenaar Théo Mercier. Daarin bestuderen ze gestandaardiseerde lichamen en vaststaande structuren in relatie tot de illusie van vrijheid die verspreid wordt door bedrijfsmachten. Naast dit specifieke project bereidt Steven een reeks ‘performance labs’ voor die openstaan voor artiesten uit diverse disciplines. Op die manier hoopt hij nieuwe kennis- en expertisegebieden te ontwikkelen en de grenzen tussen verschillende expressievormen te doen vervagen. Binnen deze aanpak zal hij de relaties blijven onderzoeken tussen begrippen als fictie en wetenschap, miniatuur en monumentaal, harmonie en chaos, het auditieve en het visuele, het analoge en het digitale.

Steven is GRIP artist sinds 2016.

eerstvolgende speeldata